dinsdag 3 november 2015

Ochtend-wandeling in ons eigen Arriën.

Gisteravond het weerbericht gecheckt
Het plan gemaakt
vroeg op
hondje mee
op weg
de paden op 
de lanen in! 
Waar zou de reis naar toe kunnen gaan
Gewoon Arriën? 
Ja, gewoon Arriën.
Heerlijk dichtbij
maar toch
wonderbaarlijk mooi.


Dit is de Doevelsteeg.
Ja, ja een steeg...
 Een steeg voor koeien ?
Ik denk het!










In de sluimerende zachte mist
duiken ze zomaar op
Ze komen langs het draad staan
Winner is bang,
Het zijn niet onze
en dus ook niet niet haar koeien.
Dat heeft ze goed door!
Maar ze vindt het niets!
Ze wil zo snel mogelijk voorbij.
Ik ook.
Het plan is om naar de Vecht te gaan
Ik weet zo ongeveer de weg
Maar  het is nog wel even een tippel.
Ik zie vaag
de zon
al ongeduldig
achter de mist prikken.











Maar ik wil
eigenlijk
de mist
boven de Vecht
zien wegtrekken.
Dus haast is geboden...










Het is zó prachtig om me heen,
In de verte 
zachte lijnen,
dichtbij 
de warme kleuren van de herfst.










Maar de zon dreigt het te winnen 
van mij en van de mist! 

Ze komt er al door! 
Ik ga het niet halen 


Al is het om me heen
beslist niet minder mooi...










Alleen,
mijn doel wordt  zo niet bereikt 
Onze pas versnellen dan maar...











Even later zijn we er  dan toch! 
Maar wat zien we..?
Een auto! 
 Op deze eenzame plek! 
Buitenlands nummerbord! 
Alle alarmbellen rinkelen.
Alle vooroordelen over buitenlanders 
vluchtelingen gaan door mijn hoofd.
Uiteindelijk de conclusie;
"Niet verstandig 
het kleine eenzame  paadje
 naar de Vecht 
nu nog te nemen..."
Ik besluit een stukje terug te gaan
en via een klaphekje,
van één of andere wandelroute 
door het weiland 
van de boer te gaan. 
"Sorry boer 
ik hoop niet dat je het erg vindt
Mijn hond is aangelijnd
Hij poept niet in het land 
en ik zal me gedragen.." 


Maar zie dan....










Al een beetje op gehoopt....

Bij het water van de Vecht 
is nog niet alle mist opgetrokken!


Een eenzaam hek,
de oevers,
de bosschage,
de kwetterende eenden,
 zijn hier nog gehuld 
in de zachte pasteltinten 
van de mist.












In de stilte, 
het vroege ochtend uur..










De andere kant....
















...











Ach en zie, 
daar in de verte
Mijn "angstaanjagende buitenlanders"
"Vreemde vluchtelingen", 

Ze vissen!

Tentje mee,
Nu druk doende 
om de boel
alweer op te ruimen.

Domme vooroordelen ook!

























.




Ondertussen
 wint ook hier
de zon 
steeds meer aan kracht 
en verdrijft
ook hier
de zachte kleuren.













We gaan terug.
We hebben genoten, 
Maar voor mijn gevoel 
hoor ik niet te zijn 
in dit land,
wat toebehoort aan de boer.
Ik groet de pinken van dit land 
Zíj horen hier wel! 
Zijn een prachtig onderdeel 
van dit oude koeland.

Zo hoort het hier al eeuwen. 
De koeien 
op de hoge esgrond
 langs de rivier.
"Arrier-koeland",
"Junner-koeland". 
Het is zelfs 
de officiële benaming 
van dit gebied.

















We maken wat haast,
de beesten merken ons op 
We willen ze niet storen 
Snel door de wei terug.













Maak je geen zorgen, boer,
gewoon langs het draad hoor,














Ja, deze draad....
















Op andere zandwegen 
lopen we terug,
Langs ook 
andere draden...
Draden met een stuk staart...
















Een van deze pinken
van het koeland 
heeft een stuk staart 
aan het draad geschonken.
Hoe?  
Het verhaal?  
We weten het niet...













Dan heeft de zon
 uiteindelijk
 grandioos gewonnen! 
Wat schitterend zeg!
Van de zachte mist 
naar de volle zon!  


Ai, maar dan.... 
Twee loslopende honden 
blijken hier ook te wandelen.
De eigenaar loopt er 
net iets te ver achteraan 
om op tijd maatregelen te nemen.

Winner moet zich verdedigen... 

Een speels gevecht. 

De eigenaar van de honden 
komt snel aangerend.
In "onvervalst plat"
of anders gezegd 
in onze eigen streektaal,
begint hij zich te verontschuldigen.
De jongste van het stel is nog 
zo jong, speels en wild
Hij heeft hem nog 
onvoldoende onder controle.
Met wat moeite
 trekt hij zijn hond los van de mijne.

Ik snap het
nog niet zo lang geleden 
was die van ons ook
jong, speels en  wild.
En de bewoner van dit gebied 
had vast niet gedacht 
een wandelaar aan te treffen 
op dit vroege ochtend uur.  

Na een gezellig "plat praatje"
lopen we allen tevreden door.



Tot bij dit koepad. 
Even stilstaan.
Het mooiste koepad ooit.
In het koeland.. 
Het past weer perfect.















Over de zandwegen verder.
Er lijkt hier geen eind te komen 
aan de mooie zandwegen.
Nu blakend in de vroege ochtend zon. 


























Af en toe diepe schaduw, vers zonlicht.
















Oke, het is nog druk op de vroege ochtend,
Zo blijkt. 
Een hardloper in de verte! 
Ik houd Winner bij me. 
Zo'n hardloper moet natuurlijk
gewoon kunnen
hard-lopen!
 Niet last hebben van een hond of zo.
Ruim baan dus.
Dichterbij gekomen,
blijken we de hardloper te kennen
Weer een praatje in onvervalst plat! 
Hij heeft nog wat leuks voor ons! 
"Ah ben je in de buurt"
"Ik leg het wel op de brievenbus, 
kun je het zo meenemen."

Arriën,
het Koeland
de bewoners. 
Wat is het leven goed en mooi hier! 

Verder, 
nieuwe bewoners kom ik tegen.. 
Nee, nu geen praatje in het plat....
















We zijn er bijna
Hé mijn trouwe makker was nog niet in beeld.


Vooruit effen zitten,
"blijf"
en 
klik!
Dank je wel makkertje
voor je geduld en gezelschap!












Thuis wacht ons nog een lege dag.
Nog van alles mogelijk 
om op de dag op te vullen.
Heerlijk is dat  
Maar aan het eind? 
Toch nog even onze eigen
erfpaden lopen.

We beginnen in de volle  zon,
 Maar  in de verte? 
De mist! 
Ze komt 
in rap tempo 
dichterbij....


Snel naar onze eigen "rivier"
''eeeh sloot"













Maar net zoals de zon 
ons vanmorgen 
met haast inhaalde
doet de mist dat nu.














We gaan terug
nu langs onze eigen draden. 













Opnieuw een zachte schoonheid om ons heen.














Een paar laatste klikken
en een wonderbaarlijke dag is voorbij.












In ons eigen Arriën,
en het Arriërveld.

Alles zo dichtbij, 
zo mooi.

Je eigen omgeving kan soms zo mooi zijn

Geniet ervan beste mensen.
Als je het kunt.












Het is gratis, voor niets! 










Met de meest hartelijke groeten vanuit Arriën en het Arriërveld!








6 opmerkingen:

  1. Ik heb genoten Ina! Die omgeving is wonderschoon en jij kan het ook zo goed verwoorden. Verder zijn die vroege ochtendwandelingen natuurlijk heel herkenbaar, we hebben oog voor dezelfde dingen in de natuur. Ik moest wel even lachen, zag vanmorgen een rode gloed boven de kassen, dus dit keer fototoestel mee en snel naar de Rotte om de zon boven de horizon te zien rijzen. En......toen was ik voor het mooi toch nog net te laat.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Prachtig! Dank je wel dat je mij even meegenomen hebt!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ohh, Ina, .....wat een prachtige foto's heb je toch weer gemaakt...( zucht!) Je weet alles ze mooi vast te leggen, en gaat er ook gewoon heerlijk vroeg voor op pad.
    Geniet er maar van!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. ik heb heerlijk met jullie meegelopen, fantastisch om hier in de mist te lopen,
    jammer dat het alweer voorbij is hé, zijn de koeien bij jou daar rustig naar winner toe?
    als ik hier langs een wei afloop met koeien, dan gaan ze staan dansen en rennen:-) wel grappig hoor, Damian is er een beetje bang van en blijft op afstand,
    dank je wel voor al het moois,

    lieve groet uit brabant

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Een schitterende reeks, Ina,
    De ene foto al mooier dan de andere.
    Jullie leven in een paradijs-je.

    lieve groet,
    ria39

    BeantwoordenVerwijderen

Dank je wel voor het reageren op onze blog !